Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Abril de 2007.



O síndrome do sillón

20070517184334-sillon.jpgMeu caro alcalde: “pola boca morre o peixe”. As súas declaracións do día 30 de marzo do presente ano manifestan o “síndrome do sillón”.

É unha pena que tan bo rapaz apareza na rúa e salga con estas monsergas. Desacredítase a el mesmo.

Cando queira saber as razóns polas que me marchei de concelleiro non ten máis que preguntarmas, pero opinar sobre algo, metendo a todos no mesmo saco, por favor, meu caro alcalde, gárdeas para outra ocasión.

Debe ler a prensa. Os seus dixéronlle ben claro as razóns polas que se foron.

O sillón, meu caro alcalde, lévaos ó nirvana e crense deuses. Aí é onde debe buscar as causas polas que os mortais preferimos andar cos pés no chan e ser un máis.

A cousa máis marabillosa dun cargo público é servir ós seus concidadáns, non servirse deles. Pero o sillón, meu caro alcalde, emchóupaos e súbeos á derradeira dimensión, vendo dende enriba os quefaceres terrestres, cando é na terra onde están os problemas dos administrados. Como exemplo, meu caro alcalde, a falta de licencias de obras para que a vila camiñe e non se pare, porque a construción foi, é e será o motor desta bisbarra.

Lea tamén as cartas que lle escriben sendos veciños: un verinés agradecido, no xornal do 31 de marzo e o outro, un verinés desagradecido, do día 10 de abril.
Se repasa a súa frase que aparece nos xornais dicindo: ”que se foron, non por forza maior nin enfermidades, senón por desacordo coas formacións políticas”, estará dacordo comigo en que vostede, e calquera que se senta no sillón, non son as formacións políticas.
As formacións políticas fórmanas as bases que pagan relixiosamente a cuota e, polo tanto, débense convocar a unha asamblea e someter a votación calquer tema, despois de plantexalo e discutilo o tempo que faga falta, para tomar o acordo que máis beneficio redunde para as partes.
Algún case ten que marcharse, por mor dunha ficticia “agresión”, da que for certo, vostede informou.

De tódalas formas, meu caro alcalde, todos nos fomos correctamente, porque deixamos o posto para ser cuberto polo seguinte da lista. Vostede sabe que puidemos elexir o Grupo Mixto.

Os do sillón non soportan que se vaian os concelleiros porque evidencian a falta de diálogo e o comportamento dos rexidores á hora de tomar acordos. Só se conta con eles cando hai problemas. Vostede lea as manifestacións dos seus, achacando a falta de convocatorias do partido e de reunirse para aclarar temas e ver problemas que afectan á vila.

Pensei que era diferente, que entraran aires novos no Concello, pero polo que observo é un produto máis do “síndrome do sillón”.

Teña coidado, porque ese síndrome finou con outros con máis obras no concello.
Lunes, 16 de Abril de 2007 22:45 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

A visita do Presidente da Cámara

20070517185655-banco.jpgMiña cara señora María: non dan puntada sen fío. A visita do Presidente da Cámara Municipal de Chaves a Verín sae no xornal coma se fose unha visita institucional. Máis, lonxe da realidade, foi unha visita privada e seguramente solicitada polo candidato do grupo conservador verinés.

Hai que facer coma os outros e contrarrestar os efectos das xuntanzas de instancias superiores e non quedarse atrás polo que poida pasar nas eleccións. Se fan reunións, hai que facer reunións. Se prometen, hai que prometer, aínda que se tarden doce anos en facer realidade a autoestrada coa fronteira.

Como ve, señora María, xogan coa xente.

Se hai unha xuntanza ó máis alto nivel da Eurorrexión, hai que provocar algo parecido a baixo nivel e sacan da manga unha Eurocidade. ¡Qué nome máis bonito!

Como o rexidor luso non é afín ó rexidor verinés, provócase este galimatías de ditos e diretes entre o voceiro popular e o alcalde, para contrarrestar feitos de cara ás próximas eleccións municipais.

O importante, miña cara señora María, é inventarse palabras que soen ben, pero sen fondo, sen base, sen significado, con moito significante e, sobre todo, en época electoral. Para saír na foto, porque iso arrastra votos.

Nembargantes, señora María, ningún se preocupa de vostede, porque vostede vive na vila e daba verdadeira pena vela arrimada a aquel coche na Canella Cega, porque nas beirarrúas non hai un simple banco para descansar. Vostede, naquel momento, necesitaba darlle descanso o seu xeonllo e a súa muleta.

Non hai que remontarse moito para ver a realidade con respecto ó invento de organismos. A comarcalización non dá tomado realidade porque non interesa. E iso que cando se está na oposición, tódalas actuacións políticas encamiñanse neste sentido, pero cando se está no poder, non hai tempo para que tomen corpo e sexan unha realidade.

A Mancomunidade de Municipios desta bisbarra está constituída por un grupo de concellos dos que algúns fundadores xa se deron de baixa.
Agora anuncian a Eurocidade. Logo veremos o que nos tran, pero o que si sabemos todos, señora María, é que a esas institucións haille que dar corpo e vida, e para iso necesítanse cartos que, por certo, sairán do seu bolsillo, pero vostede seguirá sen bancos nos que descansar.
Jueves, 19 de Abril de 2007 19:37 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín Hay 1 comentario.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris