Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Agosto de 2015.



cabaleiro....?

Verín- CRÓNICAS TAMAGANAS- Cabaleiro……?

 Miña cara señora María:- O Xoán Ferreiro está de visita en Tintores. Saberá que é do Barcelona, polo que a súa conversa só corre a cargo do fútbol, pero o mellor sempre é o barsa.

 Sen embargo, a veces, pregunta sobre a política local. Quere saber e vai directo para enterarse dos aconteceres do seu pobo e do concello. Non fala de grandes temas, prefire falar das cousas que coñeceu e quere recordar. Debe ser produto da idade e, sobre todo, da lonxanía e fala e fala e pregunta e pregunta.

 E como non, enterouse do unximento a cabaleiro aló no Santiago dunha Fundación a que tamén pertence o “Honorable”  Pujol, polo que necesitaba saber como se pode facer partícipe do asunto.

 O que si recordaba era o libro de cabalerías que o mestre, colocándoos en ringleira, facíalles ler, cada día, na escola para homes. Aquel libro tiña por título:” El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha”. O mestre empregábao par ensinar a ler, pero matizaba que había outro libro que era falso, dun tal Avellaneda, e non se lía.- Esa matización recordábaa o Xoán, como algo que lle quedara gravado no seu maxín, pola insistencia do mestre sobre a falsidade. -Os dous libros estaban no armario da escola.

 Tiveron que pasar os anos para que Xoán soubera a verdadeira historia do libro de cabalerías e ver como o personaxe remata louco por ler tantos libros sobre o mesmo tema. O que acontece agora non versa sobre lectura de libros, porque a súa lectura é só de catálogos e poucos. O que si pode acontecer é que como non sabe facer nada caiga nunha quimera tipo Don Quijote. –Algo parecido apareceu, caro Xoán, hai uns día,s na prensa, facendo unhas declaracións persoais relacionadas co ocio e co tempo na casa.

 Sen embargo o mestre nunca fixera comentarios sobre o libro para chegar a comprender que o libro recollía dúas realidades da vida: _”o idealismo e o realismo”. A sociedade alta e baixa. Don Quijote e Sancho.

 O autor plasmou a realidade da vida, naqueles séculos, contando historias quiméricas das tarefas a emprender polo cabaleiro, que logo se rememoran co paso dos anos en cada sociedade. Todos os desaguisados que emprendía a clase dominante recaían sobre a clase popular, por iso Sancho lle recordaba ao cabaleiro que aqueles non eran xigantes senón muíños de vento, xa que logo tiña que remediar o acontecido. –Nunha palabra, intentaba axudar a súa clase social.

-Haberá que orar, señora María, para que  o” cabaleiro” santiagués non sufra das quiméricas aventuras de Cervantes, porque os veciños non desexan soportar máis estes individuos que se “colocaron” fora da realidade.

                               Verín, 9 de agosto do 2015.-

                               Adolfo Rolán.-

Domingo, 09 de Agosto de 2015 13:51 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Sobrante.....!

Verín-CRÓNICAS TAMAGAS-   O sobrante……!

 Miña cara señora María: O Maneco pasea e pasea tragándose as rúas da vila como  se fose un tiovivo de corda senfín.

 No pobo sentíase desprazado porque valía pouco e  non se atrevía con nada, por iso ninguén o escollía para xogar. Sen embargo presentábase a todos os convites que se celebraban aínda que non fose invitado. Chegou un momento en que ao  acercarse  ao corro dos rapaces alguén daba a alarma de que viña “o sobrante”.

 Algo  está a suceder cun novo “sobrante” verinés. Despois de pasar tempo sen andar polas rúas agora aparece por doquier, por iso tíldano co mesmo apelativo que o Maneco.

 Na inauguración da ampliación no Castelo de Monterrei do Parador o “sobrante” apareceu nas escaleiras da torre da Homenaxe; cando a Plataforma do Non ao Parador intentou penetrar na fortaleza, vislumbrárono baixando, polo que a gritos, chamáronlle de todo e aínda houbo algunha voz que dicía:” …tírate..tírate…..”!. De pronto oíuse unha voz dende enriba dicindo: -“Eu son de Verín”. –“..pero se firmaches a conexión da auga…”.

 -E  iso que chuléase sempre de que nas adversidades crécese. –Hai que dicir que cando había que dar a cara por temas municipais, tanto no xulgado, como ante calquera veciño, firmaba un decreto para non ir-.

- Na feira do viño tivo que soportar un mirada do xefe supremo que non se debe recomendar para ninguén. –Hai unha foto que recolle o momento con ambos raios conectando ambas miradas que expresan o detalle. Pode que aparecese sen estar invitado ou que prefiren que non apareza por esas inauguracións, porque, ao mellor, non queren estar na foto co personaxe e non saben como desfacerse del. –Tódolos meses de agosto practica o que se chama “cobra!. –Busca algo, polo que hai que “arrastrarse”. –Neste mes non hai soberbia.

 O Maneco, señora María, debía padecer o síndrome da desubicación, porque a súa nai era dunha parroquia por baixo de Verín e o seu pai doutra ao norte da vila, polo que pasaba longas tempadas con ambas familias, de aí que, o pobre cativo, fora un sobrante, porque non tiña tempo para a convivencia nun só lugar.

Na declaración do xornal referente ás vinte e catro horas na casa mostra a evidencia de que está desubicado polo que haberá que esperar a que non ocorran cousas peores.

                                                   Verín, 16 de agosto, do 2015.-

 

                                                Adolfo Rolán.-

Domingo, 16 de Agosto de 2015 13:02 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris