Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Mayo de 2015.

Aquiles...bicicleta.

 

 Verín-CRONICAS TAMAGANAS.- Aquiles...Bicicleta.

 

  Miña cara señora María: -O Carliños nunca entendeu a teima do mestre por querer levar aos rapaces ao monte San Salvador, para localizar as ruinas da capela do santo.

Chegada a primavera o mestre anunciou o preludio do que ía ser a camiñata.

Arrancarían da veiga encamiñándose polo Meiral para rubir polo carroucho ubicado entre as dúas parroquias situadas ao pé da serra.

O Carliños, daquela, cando xogaba, na veiga, cos veciños do outro lado do Támega, ríase e burlábase deles, porque tiñan unha hora menos de sol. Así podía comprobar que o fenómeno era certo a pesar de que o empregaba para insultalos. -Era unha maneira de empezar a loita, entre os rapaces, situados a ambas orillas do río, lanzándose pedras do areal.

 O mestre díxolles que tiñan que levar un pau para axudarse na subida e que non esqueceran o bocadillo, xa que auga encontraríana en calquera fonte a beira do camiño.

 Tardar tardaron e a costa, costar costoulles, pero chegar chegaron e a sorpresa foi que non encontraron restos da capela do San Salvador e, sobre todo, o Carliños non puido coller o ceo.

Pasáballe o mesmo co dito mitolóxico do talón de Aquiles. O mestre recórdaballo de cando en vez, pero, non comprendía nada. Tiña ben o seu calcañal e non vía defecto algún nos seus pés, polo que se enfurecía cada vez que o mestre lle dicía: -"ti, tes un talón de Aquiles".

 O Carliños tivo que escoitar o berrido do "taifiñas", dicindo adiós,  a dúas persoas, que ían pola beirarrúa, para descubrir que toda persoa ten o seu talón de Aquiles. -O mero feito de cortar relacións e, sobre todo, deixar de falar a un individuo é suficiente para descubrir as súas debilidades.

  -Unha das persoas facía tempo que deixara de dirixille a palabra, por iso este berrido, descubriulle o "talón".

 -Pode ser iso, pero son tempos de eleccións e hai que falarlle a tódolos veciños, aínda que non lle falen, nin os distinga e nin os coñeza, por se acaso. Hai que arrastrarse.  Dignidade cero.

Enterouse de que os emprendedores de Vilela tiñan no mercado unha bicicleta de madeira, polo que esperou ás Festas e Feiras do San Lázaro para vistar a vila e vela na exposición. 

Dirixiuse ao stan da esquina e observou a peza completamente rematada; parouse,logo, un pouquiño cos fabricantes, enterándose da nova reconducción da fábrica e alegrouse que, os seus amigos, encontraran un producto co que poder ir tirando.

 Na conversa saíron todo tipo de asuntos a tratar para fabricar e o montón de trabas, por parte das administracións, para que a bicicleta vira a luz. Entre conversa e conversa viron  aos poiltiquiños de turno e observaron que se encamiñaban cara o stan; colocáronse onde a bicicleta e sacaron unha foto co propietario. -A foto saíu, ó día seguinte, nun xornal.

 Tanto o "taifas" local como o provincial estiveron ao tanto do proceso de fabricación da bicicleta, pero a disposición de ambos para axudar a que este producto tomase corpo e dese postos de traballo en Verín foi case nula. -So lles servíu para a foto. -E iso que se empregaron distintos camiños para chegar ao Ente Provincial-.- Do PXOM e a fábica é mellor non facer comentarios. -Houbo de todo menos cousas bonitas-.

 -Señora María, o Carliños non se enterou do que aconteceu máis tarde. -A hora de ir a comer o señor propietario, o "taifiñas" verinés aprobeitou o memento para coller unha bicicleta do stan e subir nela, dando unha volta polos pasillos do recinto feiral. -Unha persoa que observou o comportamento do individuo gravou, co seu celular, a escea do personaxe. -Que personaxe!. -É o que hai!. -O que tiña que facer era comprala para colmar os seus "antollos".

-Vote ben e non mire a quen, señora María.

                                         Verín, 14 de maio do 2015.-

                                Adolfo Rolán.-

Sábado, 16 de Mayo de 2015 10:54 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar.

"no lo entiendo"

VERIN- CRONICAS TAMAGANAS.-   “No lo entiendo”.

Miña cara señora María: Pasara a medianoite e ó celular chega unha mensaxe. Ó parecer o xornalista debeu chamar ó candidato popular da vila e a resposta debeu ser curta, por iso as verbas foron tan breves e tan desafortunadas.

 O maxín retrocedeu uns anos e reviviu aquelas conversas onde non escoitaba, polo que non podía entender o que se dicía. –Non debeu cambiar aínda, -agora, di, vai comunicar mellor. Cando se cambia a rúa polos medios de comunicación, nun pobo onde nos coñecemos todos, a lonxanía das ondas conduce a estes resultados. –Falta o contacto directo, pero tamén faltou quen soubera disculpar a ausencia  da máxima autoridade municipal en moitos recunchos do concello. –Non se pode aparecer só en eleccións.

Se este personaxe se queixa da comunicación que farán outros. Entra nas ondas cando se antolla e desdice a todo opositor,  contando a súa verdade, cando, na maioría das veces non sabe nin do que fala, porque só fala do del, do que el quere dicir. -Posesión da súa verdade absoluta.

 Para situalo ben hai que contar o sucedido o 21 de maio.  As nove da mañá soa o teléfono dun exfuncionario.- Non o colle. Máis tarde volve a soar e levántao, contestando á chamada. Ao outro lado da liña unha persoa do concello dille que o señor alcalde quere falar con el. -Contesta que pasará por alí cando vai a comer. Ao chegar á hora da comida acércase ao concello; sube ao despacho e recíbeo a persoa que fixera a chamada, polo que anúncialle que o señor alcalde non está e entrégalle un encargo. Abre o papel e le unha nova, dun xornal dos noventa, que facía referencia a unha denuncia sobre a compra dun concelleiro, cando dunha moción de censura, na que se lle atribuíra a compra do tal concelleiro, polo que se querellara contra o actual candidato  independente dos socialistas, por facer aquela aseveración. –Tiña medo?. - Sabíase que aquela denuncia fora retirada polo exfuncionario, naquel momento. A que viña isto despois de tantos anos?. –Unha estratexia propia do individuo-.

Estratexia foi a que fixo posible que non só perdera a maioría absoluta, senón que baixara a sete concelleiros.- Uns mil cincocentos votos. Nesta campaña non lle valeu cambiar o segundo da lista e menos dicir que se quedaría de futuro alcalde, como fai catro anos.- Daquela os veciños picaron e creron a mentira.- Foron tantas!.- Os contribuíntes tamén se cansan das mesmas caras e das mesmas verbas.

 As causas deste descenso foron persoais e políticas. As políticas, é dicir, a decisións tomadas polo personaxe, e aprobadas logo,  son o froito que sementou nesa famosa “finquiña” de Verín, perante anos.

Como causa principal foi a suba da CONTRIBUCIÓN URBANA.  Hai que recordar que sendo membro da corporación presidida por Cid Harguindey debería acordarse de que daquela tamén foi causa da perda da alcaldía, polo que non aprendeu aquela lección.  –A sensación de silencio por parte dos propietarios, tanto daquela como desta, foi a mesma, polo que o caída fíxose realidade.

Como segunda causa pódese colocar a xerencia da auga. O abuso e a forma de tratar aos usuarios non ten parangón. –Colocar contadores, aínda que fose para uso doméstico, era o deles. O bonito do caso é que o Concello non se beneficiaba, pero cargaban a factura para a Xunta de Galicia.

 O maltrato ó Casco Vello tamén influíu no resultado. –A falta de buscar solucións ou tomar medidas en conxunto colocounos nunha animadversión cara aos concelleiros populares que perderon a confianza dos veciños.

A etnia Xitana non pode faltar na colaboración deste desastre electoral  dos populares. As prebendas que tiveron foron eliminadas polo que “favorecidos” polas promesas dos opositores premiaron ós dadivosos. –Auga, postos de venda e esquecerse do Pastor foron  causas suficientes para cambiar o voto.

E como non, tamén axudaron os alcaldes da bisbarra, recuperando electores para eles. Pero quen si axudou ou axudaron foi o recibimento e trato a que foron sometidos os veciños ante reclamacións.- Iso de dicirlles que acudisen á xustiza, facéndolle gastar cartos, nesta época de crise, foi máis que suficiente para cambiar.

Non hai que esquecer tamén ás  persoas que se colocaron de parte de Manuel Baltar, que non foron  recuperadas para a mesma causa.

Aínda así non se pode esquecer o traballo feito polos outros partidos.- En concreto, a festa mitin do último día, o panfleto, moi bo, deixouno descolocado. –Non reaccionou-.

Houbo tamén células dormintes que, paso a paso, colocaron o seu traballo nos lugares adecuados, para que deran o froito esperado.

 

                                       Verín, 30 de maio do 2015.-        

                                                 Adolfo Rolán.

Domingo, 31 de Mayo de 2015 16:18 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris