
|
VerinchavesVerín-CRONICAS TAMAGANAS. Verinchaves...
Miña cara señora María: Curioso o que ocorre con isto da eurocidade Verinchaves. Os da vila sempre miraron aos do outro lado da raia coa mesma mirada. O taifiñas non o dimsimula nada e de vez en cando da a nota. O señor Presidente da Cámara de Chaves despois de participar na inaguración da “excelente sé” fixo unha invitación ás autoridades españolas, dígase galegas, para que fixeran acto de presencia nunha ampliación dunha empresa no cercano polígono industrial de Outeiro Seco. Os galaicos coma se non oiran, fixeron oídos sordos e disculpáronse, facendo ostentación de que tiñan que visitar un futuro viñedo, produto dun banco de terras, aló en Vilardevós. O que non contan os galaicos é que lle daba vergoña participar en algo que se lle escapou das mans o rexedor verinés, por incompetente político. O industrial fartouse de buscar terreo para a súa implantación en Parques Empresariais da bisbarra de Monterrei. Teñen unha nave en Oimbra pero como non puideron aumentar esperaron a ver se nos futuribles parque de Verín podían cumprir a súa idea, pero só os lusos foron capaces de por a súa disposición e no tempo adecuado as naves para a súa ampliación, polo que o señor Presidente da Cámara Flaviense estaba na situación adecuada para inagurar e ademais todo se englobaba na eurocidade. Isto demostra a fe na eurocidade que sinten os políticos verineses, ningunha, porque ningunha é a simpatía que lle teñen aos raiotos dende a política local. Servirse deles si, pero só paea seus intereses. Prestarse apoio, ningún, e menos se son eles os que quedan ben. Da participación do señor Feixoo hai que dicir que non se debe estar en algo que é un estorbo, nesta época de crise. Porque crear gastos administrativos e nada de ingresos e ir en contra da súa forma de gobernar, porque iso é o que lle vende e fai sufrir aos galegos. Se se reducen gastos en áreas imprescindibles, como educación e sanidade, non se pode gastar, non só en algo que non xenera riqueza, senón que vai ser gastador, porque agora hai que abrila e colocar algúns “enchufadiños” para ocupar aquelas dependencias.- Non van estar baleiras de persoal!. Tampouco dixo nada sobre as referencias que ambos mandatarios locais fixeron sobre que ambos estados teñen que lexislar para que este tipo de institucións teñan máis competencias, cando se está nun momento en que calquera institución pública pasa por momentos de pouca ou ningunha solvencia e credibilidade. Demostra pouca actitude crítica sobre pronunciamentos poucos serios por parte dos taifiñas de ambos lados da fronteira. Tampouco é isto serio, cando se deixa fora desta organización ao resto dos concellos de ambos lados da fronteira. Queren mamar iles sós desta vaquiña que xa está esquelética de tanto tirarlle dos tetos, que se chama Europa. Diante do concello exhíbese a “cartao” da eurocidade como se fose a solucionadora de todos os males dos raiotos. Os eurocidadáns teñen que solicitar esa identificación para que poidan beneficiarse de todo o que hai a ambos lados da fronteira. –Non haberá problemas porque os identificados non porán obxecións a algo que non lle corresponda, polo que deberán comprender cales son os lugares onde a deben presentar. Seguro que non, cando se senten a comer o bacallau. Entón para que serve? . -Para dicir que son eurocidadáns raiotos. Iso xa están fartos de sabelo. Para iso non lles fai falta, porque cheos de “cartaos” están ata o nariz. O que necesitan é menos control e menos identificacións, porque chegará o momento en que non distinguirán a súa verdadeira nacionalidade. Xa está ben de organismos controladores. O que necesitan os raianos é que os deixen seguir facendo o de sempre. Chégalles con ir ao mercado os mércores pola mañá, para comprar, naquela praza, produtos da terra e tomar un cafeciño sical a sesenta céntimos, que menos non se consegue con ese “cartao”. Dar unha volta polos xardíns e espacios de ocio e lecer a ambas ribeiras do río Támega. Ver como teñen todo coma unha postal. Rubir, baixar por rúas que envolven a quen transita por elas enchéndoo de historia, que por algo son flavienses. Bebendo da auga das termas a calquera hora do día, porque é necasaria para calquera doencia, sabendo que Chaves ten o que neste lado non se ten, nin se consegue e menos con “cenadores” , que non ve o que calquera ve. -Copiar deles. Que non haxa vergoña!. Canto deben aprender, pero para aprender é necesario ter e querer para saber coller o que os outros fan para polo ao servizo dos cidadáns sen pregoalo por doquier, porque no silencio está a bondade de facer. -Teñan coidado ca “cartao” a ver se lle dan unha falsa!.
Verín, 24 de abril do 2012.-
Adolfo Rolán.- Casco vello.-Verín. CRONICAS TAMAGANAS.- Casco Vello.
Miña cara señora María: O anuncio non costa cartos. Os medios de comunicación queren encher papel e calquera verba que salga dunha persoa adicada á política vende polo que todo é beneficioso. Para o político propagarse e para para o xornal vender para gañar cartos. Así é como se emboba á xente, porque non ve outra cousa mais que o queren que se vexa. A maquillaxe á que se vai someter o casco vello da vila non é máis que un anuncio. Verbas e verbas vacías de contido e nada verdadeiras. O único lavado que necesita esta zona é vida. Vida significa xente e xente é o que non hai. Se se fai un reconto de veciños por cada un dos edificios existentes igual se levan máis dunha sorpresa. Marxen esquerda da rúa Maior só son catro ou cinco edificios ocupados, pola marxen dereita, aínda é peor. Estase a falar da mellor rúa de edificacións desa zona vella. Este anuncio de limpeza de fachadas pásalle coma a persoa que recurre á esteticien para perfilar ollos, redondear mamas, limpar cutis, para ter unha imaxe que logo por dentro está chea de calamidades, pero quere sentirse ben e recurre a esta farsa de imaxe, porque non quere que os veciños a vexan denigrada e toda chorosa, cando o que necesita é un quirófano que a cure, que non un maquillador que embadurne de colorins grasentos. Isto é o que se quere facer co casco vello. Máis que lavalo necesita bisturí. A ciruxía que necesita esta zona antiga ou vella pasa por algo moito máis profundo, que non pola mera limpeza das fachadas, nin por lustrar algo tan profundamento enfermizo Hai un exemplo que dende a política xa se tomou, pero os resultados non foron os que se esperaban, cando se aprobou aquela horrible ordenanaza de “las buenas costumbres”, que pode levar a culpabilizar a uns novios e multalos, por un simple bico na rúa. Aquilo segue como estaba ou aínda se pode dicir que pior. Lean o artigo do Semanal (15-20 de abril- 2012) de Pérez Reverte e dalles a solución para esta zona, que xa ten un incipiente principio de arraigo establecido como na rúa Montera madrileña e iso que hai ordenanza municipal a tal fin. Coa pionalización isto irá a máis. Esta zona tivo a súa oportunidade cando se cambiou a súa pavimentación, pero so iso foi o que sucedeu. So o que se ve ou se pisa cando alguén se perde ou vai visitar a un amigo que vive por alí. Perante as épocas de choiva son intransitables case todas as rúas, porque non se recolleron as baixadas dos canalóns e se reconduxiron cara unha canalización de augas limpas, que deberían ir ai río despois de pasar por uns filtros, senón que impiden o paseo normal de calquera cidadán., porque caen sobre o pavimento e teñen que alcanzar o sumideiro no medio e medio da rúa, polo que a xente camiña e pisa sobre a auga. O único adorno e o que máis se ve son os contenedores do lixo. Nada máis entrar na Praza é o primeiro que se encontran os visitantes. Aquela praza vacía de vida durante tantos días ao ano deberíaselle dar outro servizo, como pode ser o de aproveitala namentres a xente non sae de paseo, que é sinalar uns cantos aparcadoiros para que os visistantes poidan aparcar e logo noutras horas do día facela pionil. Saber compaxinar e saber aproveitar o que se ten, porque non consiste só en prohibir por prohibir botando a ruina ou facendo que se marchen os poucos negocios que quedan na zona vella cara a nova, como foi o discurrir ao longo destes anos. Se a xente e os comerciantes se marcharon por algo sería. E o único que se ten presente é que non era do seu acomodo e outras zonas da vila se prepararon para ter outro aliciente que si se soubo explotar e a xente aproveitouno. Unhas das medidas máis urxentes do casco vello é a inmediata construción dunha circunvalación dende a estrada de Laza á estrada de Vences. Cando esta zona se teña ben comunicada entón empezará a ter outro atractivo, pero mentras se lle impida a entrada acabarase mandando cara a ruina. O contrario do que está a suceder en cidades, como Ferrol, péchase o casco vello aos coches, cando a crise supera toda decisión experimental espontánea, porque os comerciantes, polo momento están aguantando as poucas ventas que teñen. Ten curiosidade a noticia escoitada nas radios de que o que teña que cargar unha “máquina” grande que poderá pasar. Isto é un privilexio para os amigos e tamén para dividir os que se manifestan, porque, quen di cando a máquina é grande ou cando cativa?. –Quedan todos presos do privilexio. -Maquiavelo quédalle curto. - Sacrificios si, pero non a costa da superviviencia deles.
Verín, 18 de abril do 2012.-
Adolfo Rolán.-
Miércoles, 18 de Abril de 2012 17:55 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar. morte....
Viernes, 30 de Marzo de 2012 17:30 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar. filón.-
Informe chd.-
Informe chd.-Viernes, 09 de Marzo de 2012 20:09 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar. carnaval 2012.-Verín- CRONICAS TAMAGANAS.—Carnaval 2012.
Miña cara señora María: O carnaval da vila é o máis longo da xeografía galaica, pero non respetando os días sinalados polos eruditos, senón en canto a días festeiros sen traballo, todos seguidos. Non quere dicir que aquí se viva sen dar golpe, pero pérdense moitas horas de xornal é iso non é rentable para ningunha empresa, que, con esto da crise, van quedando pucas ou están a mínimos. Prográmase para beneficio individual e consíntese, sen darse de conta, que tantos días sen producir non é rentable para ninguén. Así hai veciños que aproveitan esta xuntanza de días para largarse fora. É dicir, á vila veñen foráneos e os nados van fora. Outra maneira de vivir. Polo que ,dentro de pouco, este carnaval perderá a súa ideosincrasia, porque os da fora non o sinten, nin o viven, como os de aquí . -Que llo pregunten ao Fanfán. – Sacou ao vello da casa para dar unha volta por onde quere. –E que non o leve!. A pesar das ameazas dos cigarróns-peliqueiros o carnaval mantívose ben. Apareceron, despois de catro anos, os X`Anganos, deslumbrando coas súas carrozas de animais desproporcionados. –Por certo, destacaron e chamaron a atención, a pesar de que eran repetitivas. –Catro anos sen desfilar son catro anos e a xente esquece pronto. Moitos visitantes e espectadores o domingo e moitos menos o martes, pero no conxunto, todo resultou agradable e beneficioso. O que nunca se acerta é coa colocación dos participantes e moito menos cos cigarróns-peliqueiros. É curioso e pouco agradable observar a queixa dos cativos, que lles resbala o carnaval dos grandes ou polo menos o desfile pola súa incomodidade na participación militarizada que lle queren imprimir e nada gostosa para eses futuros entroideiros. Un desfile encorsetado como é este, no que tanto o traxe como os seus elementos de axuste ao corpo, faino moi incómodo para estas futuras persoas entroideiras. Unha posible frustración de pais é o que se vislumbra neste tipo de actuacións, que por certo non axudan ao desfile, coas súas interferencias no reclamo dos seus retoños. -Orquestras si, orquertras non fan que o carnaval provoque discusións que fan olvidar outros temas de máis categoría, polo que son entreteñementos que facilitan o disfrute e manteñen una conversa en cada bar. Deberían experimentar con outras programacións e con outro tipo de música, para ir perfilando algo, que resulte tan atractivo e menos costoso, porque a crise chama a isto. O que si deberían facer é non covertir o carnaval nunha festa calquera, porque non o é. Haberá que evolucionar cos tempos e haberá que reprogramar os días entroideiros adaptándoos os novos tempos, porque hai novas necesidades. Poderíase pensar en pasar o xoves de comadres ao venres e o mércores de cinza laborable, como noutros lugares, porque dá a impresión de que aparecemos coma os “vagos “ do sur da provincia, con tantos días festeiros. –De xoves a xoves festas-descanso. –Non hai país que o soporte. A financiación debeu ser excelente a pesar das cuitas que se escoitaban ou lanzaban intencionadamente, porque orquestras houbo a esgallla. – Asi é máis doado subvencionalas. -A isto chámaselle preparar o terreo. Deberían copiar de Laza, no que o concello non aporta nin un céntimo. A explicación é moi sinxela. Se os cartos son públicos están facendo participar a todas as parroquias nunha festa que só se benefician os de Laza, polo que non hai subvención. –Así de simple a explicación. Os bares de Laza chegan a pagar ata seiscentos euros uns e outros, os da periferia, uns trescentos. O resto os veciños ou botan man do que recaudan do monte. Na vila o que máis aporta a esta festa está ao redor duns trescentos. Tamén hai máis negocios, pero o concello debería facer como en Laza, porque senón está perxudicando ás parroquias, porque a cuantía aportada, para a súa festa patronal, é mínima ou encúbrese con mandar a banda de gaitas para contentar ao persoal. Así e todo o carnaval continúa seu curso, pero non se debería convertir en “botellón”, como se está a facer, ano tras ano, dende un tempo a esta parte.
Verín, 27 de febreiro do 2012.
Adolfo Rolán
Lunes, 27 de Febrero de 2012 11:07 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar. |
Crónicas Tamaganas"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.
Archivos
Enlaces |
Blog creado con Blogia.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras