Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Diciembre de 2007.

O sapo

Miña cara señora María: Menudo esforzo tivo que facer co seu xeonllo para chegar ata O Sapo!

Desexaba corroborar o que o veciño lle decía das obras que están a facer no prado, adquirido polo Concello, no seu día, aos propietarios de Queirugás.

A señora María non se percataba de que o veciño estaba metido na mencionada familia, de aí que sentía simpatías polas obras e tamén de que,como natural da Rasela, tiña que orgullecerse daquel acondicionamento, posto que sempre que viña de vacacións, encontraba a mesma diatriba de comentarios, pero ninguén facía nada por arranxar aquela fonte, para atraer augüistas, polo que se sentía contento.

Costar íalle costar chegar ata aló. Arrancou, olvidándose do xeonllo e paseniñamente rubía pola estrada de Castela ata que atopou a primeira cadeira. Sentouse e diulle un descanso a todo seu corpo. Levaba tempo sen saír, posto que as tardes son moi curtas e o frío aumenta as dores da perna.Catro paradas máis e ten frente de si a pradería toda “bonita”. ¡Tiña razón o veciño!

Ao pouco tempo de observar a obra chega a primeira persoa, que necesita ou busca o remedio na auga, para curar a súa enfermidade.

A señora María non ve nada diferente. Todo segue igual. -Colle a auga na botella, que leva, e ponse perante á fonte a lavarse, como se fixo sempre. Regresou a casa e chamou ao veciño, decíndolle que o que máis lle gustara fora o aparcadoiro dos coches e o muro ao longo do camiño, a pé das arbres. –Por certo, non protexe á fonte nin ao prado das crecidas do regato! Non ten funcionalidade algunha. Os sendeiros serpenteantes do prado están a gusto dos moteiros.

Olvidáronse de darlle servizo aos que necesitan da auga para curar. Aos que van por necesidade e teñen fe na fonte.

¡Moitos cartos para seguir todo igual! ¡Só máis curioso e ”bonito”!

Non foron capaces de facer un par de pozas estilo Ourense, para poder lavar os pés ou calquera parte do corpo que a xentiña desexa curar, dille a señora María, a seu veciño. Máis aínda, certos lavatorios débense facer nun recuncho máis axeitado. Simple e llanamente por sanidade e por estética.

Indicándolle tamén que por alí só pode circular un coche en ambos sentidos, sen deixar zonas nas que apartar para poder pasar
adecuadamente. O mesmo que o adoquinado do camiño rural, por onde ten que pasar a maquinaria agrícola en tempo de traballo e recolección.

Puideron aproveitar os cinco metros de servidume do regato e facer por alí o paseo ata a pradería, deixando o camiño liberado para o servizo das leiras e separar aos paseantes e visitantes.

Esperemos que unha treboada na zona non encha de terra todo o camiño, como sucederá.

Algo de culpa ten vostede señora María, por non preocuparse de facer alegacións aos proxectos cando se expoñen no concello.

Para iso están os políticos locais, pois a min non me chega esa información a tempo.

Viernes, 07 de Diciembre de 2007 09:36 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

Susana

Miña cara Susana: Nacida fóra de Verín e pronto te deches conta de quen é cadaquén na política local verinesa.

Os apelativos que describes na túa crónica semanal están a ben de analizar e describir a quen sempre nas ondas practica a falta de respecto.

Soubeches buscar e darlle contido as verbas que corresponden a vida pública da vila.

Non che fixo falta ser amiga dos cultivadores políticos, nin beber nas tertulias de bares, nin dos parques, para cualificar, desa maneira tan certa, a quen dirixen a vida municipal.

Sen te perder polas cloacas políticas locais defines os comportamentos municipais como se foras un membro da Corporación Municipal, para dar a coñecer a túa impresión sobre os personaxes que administran a vida pública. E para iso, recorres a uns simples apelativos que definen axeitadamente cada edil.

Débeste por en contacto co Xerardo, porque lle faltarán estes apodos, para telos no seu álbum. Seguramente que non chos quere tal e como os tes ti, porque a cada alcume tenlle o nome da persoa a quen pertence.

Sabes que ten recollido máis de mil, só na vila de Verín. Porase moi contento cando reciba a túa misiva con este contido, porque leva tempo sen aumentar súa lista.

Deste xeito debes aproveitar a ocasión para que che ensine o álbum orixinal. Cada mote teno co seu nome correspondente, explicando o significado e por que llo puxeron a cada persoa.

É moi reservado, con estas cousas, polo que debes ir con moito coidado, para que acepte a túa proposta, pero non lle pidas que chos deixe fotocopiar, porque estragas a ocasión de ver unha especie de papiro con notas arredor de cada sobrenome.

De todas formas espremiches moito as verbas para acusar aos personaxes, desexando buscar unha significación que fora asequible aos lectores da crónica xornalista. Xogaches coas palabras para dar corpo a túa definición do sentir popular, por iso rebuscaches cualificativos que serviran teu maxín.

Seguramente que os lectores recolleron ben a túa intención, polo que pasaron uns momentos divertidos coa lectura.

Desexo verte para que me expliques iso do “sobatetas”, para ter clara a definición que lle dás. A que máis me gustou foi a de “palanganero”, porque vivín esa situación non hai moitos meses.

Pero a de “llorones” presencieina perante oito anos. A de “silente” é unha obrigación submisa con posible perda da personalidade, senón tes que marchar.

Miña cara Susana, grazas por entender este pobo en tan pouco tempo. A non ser que estes personaxes estean espallados por toda a xeografía galaica.

Sábado, 15 de Diciembre de 2007 20:31 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

A rúa Lisa

Miña cara señora María: Debe estar contenta. Por fin colocaron bancos nas rúas.

Agora pode pasear e percorrer a vila porque ten onde descansar e así seu xeonllo practica un pouco de exercicio, para que non se atrofie máis.

Sei que vostede non está de todo leda, porque para chegar a esa rúa debe coller un taxi.

–Non debe preocuparse porque a intención é seguir sementándoos por todas as rúas, xa que os veciños necesitan deste mobiliario urbano, porque están entrados en anos, coma vostede.

Dende o Concello están por este labor e desexan facer da vila un lugar de humanidade colectiva, por iso tratan de axeitar os servizos ás necesidades.

Andan na procura de revitalizar algo que está nas últimas, pero insisten e así debe ser, para entreterse facendo algo para que non os acusen de deixados.

Seguramente que a eses bancos fáltanlle as mesas correspondentes e tamén un telladiño, tipo alpendre, para protexelos das inclemencias do tempo. Logo virá o xantar. Logo a partida e logo o xadrez. A rúa Lisa está orientada norte e o aire dá de cheo nas meixelas dos veciños que a pasan, sobre todo en época invernal. Coa calor ninguén para nela. Deben convertéla nun mercado oriental, ou senón copiar de Sevilla para o verán. Por favor, recupérena como antano.

Chocoulle ver tanto banco en tan pouco espazo. Hai tantos como na praza, a pesares de que a rúa só mide de ancha nove metros e de lonxitude algo máis de cen. Demasiadas macetas que, en conxunto, poden ser e son un estorbo nos días de afluencia de público. Retiráronas no Carnaval. Colocáronas de novo. Miúdo traballo!. Paga o pobo!.

Miña cara señora María isto vai ser unha pasarela máis ca un paseo. Pasarela de pasar como foi sempre a rúa Lisa.

Non gustou da transición da rúa cara a praza, porque habilitaron un espazo para aparcadoiro, polo que ao rematar “o paseo” encontrouse cun feixe de coches e os contedores do lixo, facendo do recuncho un lugar indecoroso. Deberían recuperar o corredor como antano.

Albiscou detalles coma que fronte de dous establecementos non colocaron ningún moble urbano e diante de dous portais colocáronos para ser retirados no momento que os inquilinos necesiten rubir algún moble ou electrodoméstico á casa.

Sucederá o mesmo ao iniciar as obras do solar aberto. Isto non debería tardar moito.

Como parte do peche colocáronlle os contedores do lixo. A isto chámanlle decorar a vila.

- Diante do vao do Hotel Aurora ubicaran un banco! Tainas foi presentar súa queixa. Coa retirada do mobiliario, no Carnaval, axeitáronlla

A señora María non sabe o que fixeron os propietarios dos comercios para non ter fronte a eles o mobiliario, pero se se chega decatar si que bota unha gargallada que a oen en Chaves.

De todas as formas aínda hai algún problema máis, porque a rúa Lisa foi das primeiras que colocaron o parquímetro, polo que

a empresa concesionaria ten algo que dicir na futura peonalización.

Pode que os comerciantes correspondentes soliciten unha rebaixa ou a anulación da taxa de escaparates, polo estorbo das macetas, polo que principiamos un ano novo con reclamacións.

Noraboa a todas as persoas que escoitan a Cope e que o aninovo veña cheo de agasallos que satisfagan as súas inquedanzas.

Viernes, 21 de Diciembre de 2007 09:01 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

2007

Miña cara señora María: Remata dous mil sete e todo sigue igual.

-Desculpe. Todo non sigue da mesma forma. Dúas cousas cambiaron a vida municipal.

A primeira a falta dunha solución ao impax da construción e a segunda a dos soldos dos munícipes do equipo gobernante.

É a primeira vila en cantidade asignada ás dedicacións exclusivas e parciais, polo tempo empregado no concello, polos respectivos concelleiros.

É a primeira vila que soporta os desaguisados do mandamáis en materia urbanística. É unha vila de sufridores.

É a primeira vila de promesas incumpridas e todo sigue como antes.

É a que soporta máis débeda, pero o gasto sigue a mesma marcha como se fose a máis rica.

Nunha palabra, é vila, sen vertebrar, porque calquera asociación que xurda, aparece algún “comisario” do poder municipal, para manipulala.

Promesas e promesas coma a Cidade do Motor, da BMW, do Circuito Galego de Automoción, do PXOM ou dunha transitoria que evitase os desaxustes coa nova redacción urbanística, ao ter que facer os proxectos polas normas do oitenta e seis. Seguen sendo promesas.

Están, por fin, coa explanación da futura autovía cara Portugal, para enlazar coa autoestrada, que os os veciños lusos teñen rematado, na fronteira, hai un tempo. Acórdase, señora María, de cando se falou en Verín desta construción¿ - Aló polo ano noventa e cinco prometeuse nun mitin por parte dun membro da administración central. Xa choveu|¡.

E agora séguese a escoitar a mesma cantilena: Eurorrexión, Eurocidade, Eixo Atlántico. Dous parquins. Dous polígonos industriais. Dúas Cidades do Transporte. Claro, como unha é privada a outra non vai ser. Todo, señora María, empeza por bi de dúas, pero non se ve nada.

O refrán di:-” xente nova e leña verde todo é borralleira”. -Por aí van os tiros. Os novos aínda non se decataron.

Non debe preocuparse porque acordouse con Vicepresidencia a creación dunha galescola, polo que haberá a quen colocar. Non debe despistarse e xa sabe, vaia a onde teña que ir, para que súa netiña teña un traballo preto de vostede.

Por certo, como gozou dela, neste Nadal. A rapariga medrou pero sigue coma sempre. Facía dous anos que non a tiña a seu lado, polo que tivo que estar moi atenta a calquera das súas espontáneas actuacións.

Miña cara señora María, que o ano que entra sexa algo diferente e que nos deixen de trolas e fagan realidade o que os veciños desexan.

Seguramente haberá suba de impostos municipais. Chámase IBI.

Viernes, 28 de Diciembre de 2007 13:49 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín Hay 1 comentario.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris