Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Noviembre de 2007.

Pancho

Meu caro Pancho: baixaches da aldea e establecícheste na vila. A isto, nestes e naqueles tempos, non lle chaman emigración, nin inmigración, porque a distancia das localidades é moi curta. Pero os que tivemos que abandonar a casa paterna choramos moitas veces baixo as sábanas, a pesares da reducida lonxitude.

Empezaches moi novo no oficio e fuxes medrando pouco a pouco, a pesares do atrancos. Fixeches os teus "pinitos" de aprendiz, como daquela, e covertícheste nun empresario-promotor da construcción, fóra do teu Concello. Nembargantes, fuches un produto máis da emigración, aínda que só botaches tres anos aló na Suiza.

Nestes intres estás ben situado, pero as circunstancias polas que pasa o sector son para sortear eses problemas alleos ó desenvolvemento normal da túa actividade.

Ten razón o teu presidente ó afirmar que non sabe a quen crer. Convócano a unha reunión e ós vinte minutos é chamado para outra. Non dá feito. Non sabe a quen atender. Só desexa que se faciliten as licencias dende o concello, aínda que sexan noutra zona.

Algo de culpa tamén ten, polo que debe asumir a súa responsabilidade ó non crer nas verbas da anterior corporación, porque pasan os días é estase na mesma situación de impax. Montou aquela ”marcha verde empresarial” en plena campaña electoral, e agora está cobrando coas mesmas moedas. Deixouse convencer doutras promesas, polo que non debe piar moito, xa que foi o que sementou.

Unha asociación debe ser autónoma e independente. Os seus intereses non deben supeditarse ó político de turno, para ter a libertade de poder facer propostas que defendan o sector, e así os postos de traballo correspondentes. Pola contra, estase a xogar coa comida de moitas familias por estar baixo interes políticos que camiñan noutra dirección.

Meu caro Pancho: cando hai vontade e xestión política non fan falta reunións nin acusacións sen contrastar, porque sábese o que necesita o sector e a vila. A transitoria non é solución para ninguén. Nin a Xunta debe entrar neste xogo, porque sería favorecer só a uns poucos.

Estase a pasar o tempo con estas posibles solucións, cando o que se debeu aprobar, neste último pleno, foi unha partida económica para negociar co equipo redactor un urxente remate do PXOM.

E non poden decir que non hai cartos, porque se xuntan o que cobran os concelleiros, máis os que se van pagar pola redacción desa transitoria, a cantidade é intersante para ofertar un acortamento de tempo, que é do que se trata.

¡Non vai pasar que, tramitada a transitoria, entreguen no Concello as carpetas do PXOM!

Viernes, 02 de Noviembre de 2007 09:46 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

A rúa Galicia

Miña cara rúa Galicia: Encherónte de cabeciñas ou de cabezóns.

Non te debes preocupar porque o que hoxe parece horrible, mañá parecerá máis “bonito”.

Os amantes dos graffitis farán delas unhas obras escultóricas, calquera día, e así cambiará a túa fisonomía.

É innecesario ter polas rúas representacións deste tipo, porque recordan a personaxes que desexan perdurar. Cadaquén quere facer o seu pobo a súa imaxen e semellanza. Non faltaría máis. Verín non pode nin debe faltar a esta cita.

Non convencen aos veciños da súa utilidade, porque os servidores desta rúa son conductores de un ou dous minutos. Tempo máis que adecuado para realizar os recados no centro da vila.

Estabas, miña cara rúa Galicia, ao servizo daqueles que descubriron en ti o recuncho axeitado para deixar o utilitario e situarse no corazón verinés, namentras facían as súas xestións comerciais.

Aquela virtude que tiñas para os conductores que se aproveitaban da túa ubicación e non ter que ir ao parkin, agora encóntranse sen ese lugar no que aparcar seu coche, convertíndote nun entramado máis de despropósitos de cara tratar á xente que desexa visitar a vila e facer as súas compras, como comentaba un empresario da hostelería, non moi lonxano.

Ti, colocada no centro da vila. Ti, que eras o descanso do habilidoso, abandonas, por imperativo municipal, o teu acougo para convertirte nun paso obrigado sen poderte aproveitar.

Co fácil que sería regularizarte coma as demáis rúas, quixeron facer de ti un exemplo de como se impide aparcar sen vixilancia e sen parkímetro.

Deste xeito sínteste diferente e ata celosa. Normal, tes que ser imaxen do teu dono. Porque ti fuches sempre diferente, ata tal punto, que houbo un tempo en que te quixeron pechar cun muro e moitos usuarios foron desprazados polo teu uso privativo.

Pobre cara rúa Galicia, puxéronche un nome grande, para que tiveras grandeza polo curta e estreita que eres e agora aínda te achicaron máis con este mobiliario urbano.

Fixeron de ti a incomodidade para os teus moradores, porque os “pivotes” impiden a normalidade de levar unhas simples bolsas da compra. Non queren que sexas cómplice da conversa dos teus usuarios, por iso non se pode ir á par polas túas beirarrúas. Ata che botarán a culpa de ser causante do desgaste das cadeiras pola forma que obrigas a andar, tendo que erguir un ombro máis co outro para non rozar coas bolsas nas “cabeciñas”.

Co “bonito” que serías peatonal¡ Agora é moda verinesa, aínda que sexa mínima e tardía.

Nembargantes miña cara rúa Lisa dás a entender que segues como rúa privada, polo uso que fai de ti certo automóvil, a certas horas, que non é privado.

 

 

 

 

 

Lunes, 12 de Noviembre de 2007 23:51 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.


Peregrinatio

Meu caro Pepe: Peregrinatio é unha novela que trata da purificación da vida do seu protagonista ao longo do camiño que debe facer e fai a Santiago de Compostela.

Sería interesante que antes de emprender a túa peregrinación, coma do luns, que leras este libro.

A peregrinación do protagonista é detallada nunha misiva que seu pai manda á corte de Barcelona para que abandone a vida especulativa e vividora que leva e se puirfique ao longo do camiño nos lugares que lle popón, para ser membro da orde militar.

Voso camiño, meu caro Pepe non foi de purificación. Voso camiño foi para que deran solución ao impax constructivo que ten paralizado á vila de Verín.

Seguramente que o documento que puxestes nas dependencias da Xunta non recollía as líneas marcadas por Iacobus, polo que non lle deron o visto bo.

O caso é que o Concello ten un “Iacobus”, que leva tempo decindo e propondo a solución transitoria, pero daquela mandárono ao cuchitril e agora téñeno no olvido.

Ti, meu caro Pepe, non che fai falta peregrinar, porque viviches na túa pel situacións de sufrimento coma a de derruir parte do construído no edificio do camiño vello de Sousas. Por certo, na comitiva ía tamén quen firmou o decreto de derrumbamento. Alí quedou o recuncho latrinario para os usuarios nocturnos.

Non debes, nin debiches rodearte de “Marios de Feira”, nin de embaucadores interesados, porque non te levan polos santos lugares do bo camiño, buscando a túa salvación. E iso que o camiño coñéceo ben. Só busca a súa.

Direiche meu caro Pepe que o campo de estrelas ao que peregrinaches está noutra dirección, pero a túa confianza fixo que creras nesas verbas e así encontraches o lugar descomposto para a túa salvación e a do resto dos constructores verineses.

Necesitabas oír o que oíches naquela oficina, aínda que ti xa sospeitabas algo, pero quixeches que che confirmaran a situación instancias superiores.

A resposta que sabías foi confirmada: -Aprobe dunha vez e rapidamente o PXOM e traiga o que fai uns meses se lle dixo que trouxera e non esta transitora. Tome o que teña que tomar das normas do 86 e deixe de facer un mini-plan do 98 que non é admisible.

A túa peregrinación non recibiu unha bendición. É normal tes que pensar que alí moran outros. Teñen outra cor polo que as portas ábrense, pero deixan entrar só o que eles queren. Os lugares do camiño polos que pasaches non foron axeitados para a túa purificación e iso que hai que pagar doce mil euros pola misiva que levastes.

Sábado, 17 de Noviembre de 2007 21:07 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

Tallón

Meu caro Tallón: Nado en Vilardevós, eres un producto máis desa terra que tantos eruditos lanzou ao mundo da cultura.

Hai que lembrarse de Eloi Luis André, Silvio Santiago, Jacinto Santiago, Manuel Núñez e Angel Barja.

Eres xermen da sementeira destes antergos que souberon colocar o gran axeitado para que persoas coma ti soubérandes beber nas fontes que eles escarvaron.

Non podía ser máis. Medraches ao carón das Penas Libres, para ser tamén libre e seguir os pasos de autores que están en “Varones Ilustres de la Comarca Verinense” de Taboada Chivite.

Pasaches polo Colexio dos Padres Mercedarios de Verín e creciches cosas influencias dos cultivadores relixiosos que souberon pulirte para por en ti as bases adecuadas que algún día te levarán a estar no cadro de autores desa terra.

Seguramente nos bares do teu pobo practicarás o que oirías de D.Eloy Luis André e do poeta D. Manuel Núñez, cando se encontraban de vacacións nos veráns. Exercían de intelectuais en calquera recuncho e o novel André sostía as súas posturas e a súa opinión en contra do poeta provocando unha división entre os paisanos coma se se tratara de loitas de galos. –Rivalidade aldeana, chámalle Taboada Chivite, a estas discusións que non escapan nin aos intelectuais, destacando a erudición de D. Eloy Luis André e o lirismo de D. Manuel Núñez.

Aínda que te adicas a ecribir textos que outros len , debes seguir na línea da publicación semanal. Non te deixes dominar, nin sexas escravo do poder.

Sabes que ninguén é profeta na súa terra. Non podías ser excepción por iso non estás no tríptico publicitario das “xornadas da raia”, que se celebraron hai pouco no teu pobo. Pero si o poeta premio Cervantes 2006.

Aínda non saben de ti, nin queren saber que existes, porque te colocaches no outro lado, cando pertences a ese bando. Espallas o

nome de Vilardevós por doquier, dándoo a coñecer, para que saiban que esta terra dura tamén dá froitos apetitosos cheos de cultura.

Noraboa por este segundo libro titulado:”A autopsia da novela”. Tamén polos premios que tes acadado en diferentes certames.

A novela que escomenza coas pautas clásicas da literatura negra, rapidamente toma unha trama narrativa na que ponderas a evolución psicolóxica das personaxes sobre a trama. Co típico trazado dunha novela negra rompes cos clásicos costumes para meterte de cheo nos problemas internos deles. É decir, o drama interno das personaxes pode coa estructura do xénero negro. Destripas a novela para ver a dialéctica da escritura.

Grazas pola dedicatoria. Síntome orgulloso de ter un exalumno recoñecido coma ti.

Miércoles, 21 de Noviembre de 2007 13:30 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

A culebra

Seguramente que a señora María aínda se acorda daquela culebra, que oteando dende o mirador do cruce de Sousas, foi cheirar as viandas que enchían aquel galiñeiro aló polo mes de setembro, despois da conmemoración correspondente ó ano en curso.

Aquela culebra está despertando do letargo político e ponse a divagar conxeturas que nin ela mesma as cre. Chama a casas de veciños para comunicarlle que seu irmán debe estar con el e debe ir na súa lista das municipais, sen saber o interesado nada e menos quen escoita.

Explícame a señora María que algún favorciño debeu facer e agora quéreo cobrar na política. Pero o mellor do caso é que tamén llo comunica ós seus superiores, afirmanndo que tódolos veciños están arroupándoo de cara as vindeiras eleccións locais.

Nembargantes hai que desenmascarar esta culebra. Quitala do seu letargo invernal para que todos saiban que clase de animal é. Foille ben, polo que non lle importa os resultados da marca que representa, o que lle importa é seu bandullo. Por certo nestas datas hai que probalo para ver ó gusto que ten. Debe ter moito coidado señora María, pois a grasa a vostede non lle vai ben. Dentro duns días ten que ir a revisión e o doutor débea encontrar ben.

Quere presidir a candidatura e deséxaa con toda a alma, pois considera imprescindible ter veciños que a veneren, pois polo contrario non se sinte realizada. Haberá que recurrir a mitoloxía exipcia para ver que deus é o que lle corresponde para levarlle agasallos e facerlle sacrificios. Aínda lle resta por facer o seu panteón ou pirámide con todos os enseres para mantelo na eternidade, porque ten que permanecer incólume para os futuros arqueólogos teñan que estudar nela a clase de animal e forma de vivir.

Dende hoxe ata maio a moitas portas chamará, facendo moito dano, sore todo naqueles veciños que non queren complicacións políticas, polo que aportará sinsabores a moitas familias, creando refeitas e malos momentos, por mor de non querer lesionar a ninguén.

Viernes, 23 de Noviembre de 2007 21:09 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris