Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Enero de 2010.



Verinés

Miña cara señora María: todo o meu gozo metido nun pozo.

A miña esperanza dunha renovación do Partido Popular ourensán, ao estilo do goberno da Xunta de Galicia, quedou no baúl dos recordos, cando nos medios de comunicación e políticos, dirixidos dende Santiago, aparecen tomando postura por un deles.

Un personaxe que leva en política, case vintecinco anos e nun dos postos máis solicitados por todos os adlátares, de calquera partido, como é o de ser Conselleiro Delegado de RTVG, resulta que conta coa bendición dende Santiago.

Por certo, este posto non é producto do seu traballo, senón dos que arrimamos o ombro. Primeiro para que chegase a alcalde, e logo, ser proposto polo presidente provincial, o señor Baltar.

Fraco favor lle fan ao partido ao ter que recurrir a un personaxe que Roberto Verinno calificou, na prensa, de “calaña”.

Os problemas con Ourense ou co señor Baltar non se poden solventar co “apoio” a esta clase de individuos. Máis  aínda, a ferida política, que ao parecer non está pechada, quérese curar coa antítese a unha necesaria renovación do partido en Ourense.

O PP ourensán ten persoas preparadas e de talante negociador. O único problema que ten Manuel Baltar é que leva o apelido Baltar. Pero recurrir ao Torquemada verinés é un insulto aos afiliados ourensáns. Se se perdeu indo ao Barco nesta campaña, cómo intenta que recabe apoios, co seu visto bo, se non coñece a xeografía ourensana?.

O concepto que ten liberdade podo resumilo en tres puntos:

Primeiro: deu orden de cortar o enlace da páxina do concello de Verín co meu blog.

Segundo: deu orden de eliminarme do taboleiro de escritores, tamén da páxina do concello, cando teño un libro publicado pola editorial Everest e colaborei, nos do concello, onde aparece el, firmando os prólogos.

Terceiro: para máis inri, gasta toda a súa enerxía en chamar aos xefes dunha emisora local, para que non lea as miñas “Crónicas Tamaganas" cada semana. Menudo demócrata!

O concepto que ten de “delegar” nos concelleiros resúmese nunhas verbas: “ningún concelleiro tivemos firma, en cada concellalía, e menos facer o orzamento, coa súa memoria correspondente." A isto chámalle delegar, estar baixo o seu mando único.

Debería aprender dos familiares dos traballadores do concello, que se comportaron con toda lealdade para con el, o día trece, acudindo a votar. Que pasaría se lle fixeran como lle fixo el ao seu pai político?. Seguro que algún cobra de soldo, cada mes, dez veces menos ca el, pero alí estiveron para manter o posto de traballo dos parentes. Iso é ser leales!. Non o del.

Desta lección non aprenderá e isto non queda aquí. A súa traizón é un aviso para navegantes.

Mire se llo coñecen ben en Verín, que un dos ex-tenentes de alcades expresou a seguinte frase, cando viu que había unha lista alternativa á del, que recibiu noventa votos: “valentes, pero son uns suicidas”. A este expulsouno do partido sen darlle audiencia.

Que concepto deben ter del os que o arroupan, xa que ningún diu a cara e recurriron a el, porque sabían que se convertiría nun traidor. É triste, para unha persoa, que te usen deste xeito e que saiban que eres así.

É tan demócrata e ábrenos as portas a todos os afiliados, que levo seis anos sen ser convocado a ningunha reunión do partido. Pago a cuota nunha conta onde reza de titular o seu nome e outro, e de NIF o seu número do carné de indentidade. Teño recibos do banco para demostrar esto. O normal é que, o PP de Verín, teña o seu NIF e o seu libro de actas como calquera asociación ou comunidade de veciños.

Xogou co número de dous mil afiliados moitos anos, para ter os compromisarios correspondentes en cada congreso e poder negociar as súas prevendas, cando nestas elecións non houbo máis que cincocentos sesenta con dereito a voto. A isto chámaselle ser demócrata.

Foi elexido presidente do Partido Popular de Verín, incumprindo os estatutos, como se demostrou agora. Daquela votaron sen estar ao día nas cuotas.

Voto Manuel Baltar porque ten un programa e, sobre todo, un punto que é o de defensor do afiliado. Onde está o programa do adversario? Só se adica a chamarlle a Baltar o que é el. Dígoo por experiencia.

 

Jueves, 21 de Enero de 2010 17:31 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín No hay comentarios. Comentar.

Traizón anunciada

Meu caro Baltar: é curioso que che pasara a ti isto. Hai un evanxeo de Xudas, no que se recolle, que foi Xesús, quen mandou a Xudas, que o traizoase. Supoño que ti non farías iso.

Cantos bicos che deu e cantos sen sabores che fixo tragar para pagarche con esta moeda!

Do que gostaba era de cando te ía esperar ás aforas de Verín, rubía no teu coche e aparecía ao teu carón, porque quería sentirse e aparecer ante o pobo, como o teu fillo político e tamén sentirse importante. A importancia está no maxín, non na figura.

Coñecer, debíalo coñecer ben ou teño que recordarche aquela xuntanza nun restaurante ás aforas de Ourense, onde che foi falar de Manuel Baltar, porque estaba a provocar envexas nos políticos locais, que non participaban nas súas xuntanzas, cando fora Delegado Provincial de Agricultura? Eran verdadeiras envexas, pero ti participaches estoicamente naquela conversa-cea, bis a bis.

Algún queríao quitar do mapa político, xa daquela, porque era un rival máis na carreira, cara a presidencia provincial do PP. Xa choveu!

O camiño ata chegar a ti preparouno moi detalladamente. Non lle chegou ter una relación política, senón que quixo terte máis perto, polo que tratou de gañar a túa amizade e, sobre todo, chegar a ter unha relación case familiar, polo que invitou ao teu fillo Luís aos carnavais e fins de semana, converténdoo en “padriño” do seu fillo, co fin de ter unha íntima relación para gañar, aínda máis, a túa confianza.

Mistura todo con tal de saírse coa del, aínda que sexa unha traizón. Estaba preparado para facelo, porque o tiñas no Comité de dirección do Partido, polo que a información éralle privilexiada.

Cada problema que creaba, pola súa actitude antidemocrática e de chulería cos compañeiros, chámabate e presentábaste en Verín para calmar a tempestade da política local. Sempre aparecías no momento que te necesitaba e, agora, págache con esta traizón.

Viviches a sangría de compañeiros, que se marcharon do seu lado, porque o seu comportamento é de "ordeno e mando".

Gañou as eleccións ao Comité Local, incumprindo os estatutos, e agora reclama axuda a Santiago. Desconfía ata da súa sombra.

Leva en política case vintecinco anos e quere ser “renovación”. Está no posto máis solicitado polos políticos de calquera partido, postos a dedo, aupado por ti.

Se ti souberas o concepto que ten de liberdade e democracia seguro que obrarías doutro xeito. Ordenou desenlazar a páxina Web do concello co meu blog. Deu orden de eliminarme do taboleiro de escritores locais, da mesma páxina, e para máis “inri” gasta toda a súa enerxía en chamar aos responsables, provinciais e rexionais, dunha emisora local para que non lea as miñas “Crónicas Tamaganas” cada semana, e salgan nas ondas.

Se souberas como “delega” nos concelleiros terías, coñecemento de primeira man de como ordena e manda. Ningún concelleiro tivemos, nin teñen, firma en cada departamento. Nin deixa que propoñas un orzamento, coa súa memoria, para ser incluído no orzamento xeral.

Un dos ex-tenentes de alcalde, cando soubo dunha lista alternativa en Verín, expresou a seguinte frase: “son uns suicidas”. Este si que o coñece ben. A el expulsouno do partido sen darlle audiencia.

Quérelle tanto ao Partido que na conta bancaria, onde se pagan as cuotas, o titular é el. O Partido Popular de Verín non ten conta nin NIF, coma calquera asociación ou comunidade de veciños. E quere levar a Ourense o que fai en Verín!

Trampeou con dous mil afiliados para ter os compromisarios correspondentes, en cada congreso, e poder negociar as súas prevendas, cando nestas eleccións se comprobou que só foron votar cincocentos sesenta con dereito a voto.

Debería mirarse nos familiares, que acudiron a votar o día trece, para arroupar os postos de traballo, da maioría dos compromisarios, porque foron leais e non coma el.

Nembargantes, meu caro Baltar, é triste que teñan un concepto tan degradado dunha persoa, para buscala co fin de traizoar ao seu “pai político”. Este feito pasará a historia da provincia de Ourense e estudarase como exemplo de traizón política nos círculos correspondentes.

Agora ben, as cousas tamén hai que tomalas según de quen veñan. O único programa que ten é o catálogo das plumas estilográficas e dos móbiles.

Vaia o meu apoio a Manuel Baltar, que si ten un programa e un compromiso coa provincia de Ourense, porque en Santiago, os de Ourense, séntense moi sós.

 

Miércoles, 27 de Enero de 2010 12:05 A. Rolán Enlaza este artigo. Verín Hay 1 comentario.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris