Facebook Twitter Google +1     Admin

Crónicas Tamaganas



"A vida arredor do Támega" por Adolfo Rolán, natural de Tintores, Verín, Ourense.

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Febrero de 2012.

ameazas..-


Verín. CRONICASA TAMAGANAS. Ameazas!..

Miña cara señora María: -“Ano novo vida nova” habería que dicir, pero na vila todo segue igual.
 Sen embargo nótase que, de vez en cando, lense novas, que non son extrañas, pero que descubren o tipo de persoeiro que dirixe os destinos verineses.
  A ameaza foi sempre un estilo individualista de dirixir, aínda que non se publicitou moito nos ambientes políticos locais, pero co tema dos cartos para o carnaval resurxe como antídoto para conseguir algo, polo que o anuncio dunha espantá ao desfile do domingo de entroido, por parte dos cigarróns ou peliqueiros, resulta moi fora de lugar.
 O querer gobernar a base de caprichos leva a  esta conclusión ou ameaza, porque faltan argumentos que xustifiquen este tipo de novas nos xornais. Hai que provocar para ter protagonismo, senón non se fala dun. É unha maneira de ver a vida, pero non de soportala por parte de quen a sufre.
 Os “cigarróns” ou “ peliqueiros”, a través do seu portavoz, “militante”, é “ voz de seu amo” comentan nos medios, que eles queren unha comida , senón que non participan no desfile do domingo de carnaval. -Agora é fácil ameazar, porque son moitos. Cando eran poucos ou se contaban cos dedos dunha man nin se vían.
 Todo isto provoca reunións, polo que se desprende, que ata agora pouco ou nulo resultado deron as convocatorias cos restauradores, para que aportaran máis diñeiro, por iso apareceron ameazantes os cigarróns, como preludio dun resultado xa sabido.- Foron meras comparsas. O que si destaca é o número de orquestras nos días de carnaval. En vez de encher cada recuncho da vila con charangas ou grupos de gaitas para dar alegría e facer participar aos veciños, seguen a facer o mesmo ano tras ano. Gastar os cartos en algo que non satisface a ninguén e menos aos bailaríns, porque case sempre o tempo non axuda. – Pois haberá que facer o que o tempo permite, gastando o menos posible e divertindo por doquier.
  Da a entender que os cigarróns querían venderse por un prato de lentellas, como daquela. Foi o que se conseguiu, pero para o lonxe mo fiais, díria o protagonista, porque este ano non hai viandas gratis.
 Insolirariedade total para co resto das comitivas que enchen as rúas da vila. A isto chámaselle defender o carnaval!. Se o resto das comparsas, carrozas e personaxes que desfilan se lles ocorrerara o mesmo, que farían os cigarrónas sós?. –Nada. Un desfile que só se basase nos cigarróns sería a morte do entroido, porque a vila vive a festa dunha maneira moi especial, polo que non necesitan de ninguén para alegralos, porque cada persoa quere ser carnaval, foi sempre carnaval, ten  ou crea o seu propio protagonismo entroideiro. Que lle importan ao Fanfán os peliqueiros?.
 A outra ameaza aínda está máis fora de lugar. Darlle publicidade aos industriais que  aportasen  ou colaborasen coas festas deixándoos fora das listas aos que non.
 A intertvención da portavos do bng fixo que esta idea non se tivera en conta, despois de ser exposta, porque argumentaba que se podía incurrir en algunha ilegalidade,  relacionada co segredo dos ndatos persoais.
 O menos importante é o feito o que destaca é a maneira de entender a política ou o cargo institucional, para imporse con tal de saírse coa súa. –Gran demócrata!. O diálogo só é propio das persoas que teñen recursos para posicionarse en calquera tema. Cando a incultura ou ignorancia campea por este cargos a imposición dictatorial é a única arma que saben empregar.
 De todas as formas non se pode dicir que o carnaval empezara moi ben. Se isto se repite outro ano, deberíase tomar outras medidas, para que non acontezan estes actos tan salvaxes. Aínda que tal e como sucederon dá a entender que os persoeiros foron a por esas portas privadas e concretas, como se algo tiveran que reivindicar.
 A Comisión de Festas algo deberá facer ou ter un seguro que se faga cargo destes derperfectos, en propiedades privadas, porque do público, nesta vila, xa é mellor non falar.
 Polo demais a disfrutar deste carnaval, que está cheo de frío. Unha suxerencia para  tratar de melloralo  sería que o xoves de compadres e xoves de comadres pasalos ao venres.

                                                                      Verín 11 de febreiro do 2012.-

                                                              Adolfo Rolán.-
 

Sábado, 11 de Febrero de 2012 16:36 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar.

carnaval 2012.-

Verín- CRONICAS TAMAGANAS.—Carnaval 2012.

 

 Miña cara señora María: O carnaval da vila é o máis longo da xeografía galaica, pero non respetando os días sinalados polos eruditos, senón en canto  a días festeiros sen traballo, todos seguidos. Non quere dicir que aquí se viva  sen dar golpe, pero pérdense moitas horas de xornal é iso non é rentable para ningunha empresa, que, con esto da crise, van quedando pucas ou están a mínimos.

  Prográmase para beneficio individual e consíntese, sen darse de conta, que tantos días sen producir non é rentable para ninguén. Así hai veciños que aproveitan esta xuntanza de días para largarse fora. É dicir, á vila veñen foráneos e os nados van fora. Outra maneira de vivir. Polo que ,dentro de pouco, este carnaval perderá a súa ideosincrasia, porque os da fora non o sinten, nin o viven, como os de aquí . -Que llo pregunten ao Fanfán. – Sacou ao vello da casa para dar unha volta por onde quere. –E que non o leve!.

 A pesar das ameazas dos cigarróns-peliqueiros o carnaval mantívose ben. Apareceron, despois de catro anos, os X`Anganos, deslumbrando coas súas carrozas de animais desproporcionados. –Por certo, destacaron e chamaron a atención, a pesar de que eran repetitivas. –Catro anos sen desfilar son catro anos e a xente esquece pronto.

 Moitos visitantes e espectadores o domingo e moitos menos o martes, pero no conxunto, todo resultou agradable e beneficioso.

O que nunca se acerta é coa colocación dos participantes e moito menos cos cigarróns-peliqueiros. É curioso e pouco agradable observar a queixa dos cativos, que lles resbala o carnaval dos grandes ou polo menos o desfile pola súa incomodidade na participación militarizada que lle queren imprimir e nada gostosa para eses futuros entroideiros. Un desfile encorsetado como é este, no que tanto o traxe como os seus elementos de axuste ao corpo, faino moi incómodo para estas futuras  persoas entroideiras. Unha posible frustración de pais é o que se vislumbra neste tipo de actuacións, que por certo non axudan ao desfile, coas súas interferencias no reclamo dos seus retoños.

 -Orquestras si, orquertras non fan que o carnaval provoque discusións que fan olvidar outros temas de máis categoría, polo que son entreteñementos que facilitan o disfrute e manteñen una conversa en cada bar. Deberían experimentar con outras programacións e con outro tipo de música, para ir perfilando algo, que resulte tan atractivo e menos costoso, porque a crise chama a isto. O que si deberían facer é non covertir o carnaval nunha festa calquera, porque non o é.

 Haberá que evolucionar cos tempos e haberá que reprogramar os días entroideiros adaptándoos os novos tempos, porque hai novas necesidades.

 Poderíase pensar en pasar o xoves de comadres ao venres e o mércores de cinza laborable, como noutros lugares, porque dá a impresión de que aparecemos coma os “vagos “ do sur da provincia, con tantos días festeiros. –De xoves a xoves festas-descanso. –Non hai país que o soporte.

 A financiación debeu ser excelente a pesar das cuitas que se escoitaban ou lanzaban intencionadamente, porque orquestras houbo a esgallla. – Asi é máis doado subvencionalas. -A isto chámaselle preparar o terreo.

 Deberían copiar de Laza, no que o concello non aporta nin un céntimo. A explicación é moi sinxela. Se os cartos son públicos están facendo participar  a todas as parroquias nunha festa que só se benefician os de Laza, polo que non hai subvención. –Así de simple a explicación. Os bares de Laza chegan a pagar ata seiscentos euros uns e outros, os da periferia, uns trescentos. O resto os veciños ou botan man do que recaudan do monte.

 Na vila o que máis aporta a esta festa está ao redor duns trescentos. Tamén hai máis negocios, pero o concello debería facer como en Laza, porque senón está perxudicando ás parroquias, porque a cuantía aportada, para a súa festa patronal, é mínima ou encúbrese con mandar a banda de gaitas para contentar  ao persoal.

 Así e todo o carnaval continúa seu curso, pero non se debería convertir en “botellón”, como se está a facer, ano tras ano, dende un tempo a esta parte.

 

                                             Verín, 27 de febreiro do 2012.

 

                                                   Adolfo Rolán

 

Lunes, 27 de Febrero de 2012 11:07 A. Rolán Enlaza este artigo. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris